Delocalized narratives

Dit project vertrekt van de Localized Narratives van Google Research en bevraagt de banden tussen taal, ondersteund zien en uitwissing. In de oorspronkelijke databank beschreef een verteller een beeld terwijl hij met de muis over de zones ging die hij belangrijk vond, wat geolokaliseerde metadata opleverde (tekst, coördinaten, geluid).

De databank bevat een verzameling kleine, slecht gekadreerde, ongecontroleerde beelden (compositie, kleuren, onderwerpen…), die een representatief deel van de werkelijkheid zouden vormen (met alle enorme vooroordelen van dien). Bij die beelden horen de coördinaten van de muissporen van een verteller die tegelijk het beeld beschrijft (wat hij erin ziet en wat hij ervan wil beschrijven). Die sporen, geluidsopnames en transcripties vormen het ruwe materiaal van dit werk.

Op die beelden heb ik een eenvoudig gebaar gesteld: alle sporen volgen met een grote witte ellips, zodat van het beeld enkel het vruchtvlees overblijft, de braakliggende zones, en het zonder onderwerp achterblijft.

Terwijl er steeds meer moeite wordt gedaan om in een beeld te isoleren, te identificeren en te benoemen, richt ik me hier op wat overblijft, op wat onze verbeelding nog kan prikkelen en ons de vormen van het gemis kan doen waarderen, van wat ondanks alles blijft bestaan. Het resultaat is een visueel krachtige reeks (dat is wat ik zoek), die verschillende vormen heeft aangenomen (prints, een website, CNC-uitsnijdingen…).

De tekst blijft wel bestaan. Hij blijft beschrijven wat niet meer zichtbaar is. Die verschuiving opent een ruimte tussen waarneming en herinnering, tussen beschrijving en verdwijning. Ze weerklinkt in onze tijd van door AI gegenereerde beelden, waarin woorden aan vormen voorafgaan en vormen soms enkel verondersteld worden.

Het project bestaat ook in materiële vorm, als uitgesneden berkenhouten panelen, die deze logica van uitwissing tot in de materie doortrekken.