Puppeteer en Polichinet

In Puppeteer (‘poppenspeler’) wordt het contact met de interface aan het programma overgelaten. De installatie bestaat uit een projectie in realtime. Op het scherm navigeert een autonoom script tussen webpagina’s, past het de grootte van vensters aan, laat ze scrollen, klikt, zoomt en springt van tabblad naar tabblad, en speelt zo onze dagelijkse gebaren na.

Het project is tegelijk opgebouwd als een generatief werk en als een geschreven scenario. Externe of lokale URL’s worden geladen op basis van de gegevens in scenariobestanden, die hoofdstukken en scènes beschrijven (een scène bestaat uit een browservenster, eventueel met meerdere tabbladen). Die scènes en hun eigenschappen (duur, snelheid, acties zoals klikken, scrollen, slepen…) worden vastgelegd in externe JSON-bestanden.

Begin 2026 ben ik begonnen met de ontwikkeling van een eigen softwaretool om dit werk rond het realtime animeren van browservensters verder te zetten. Voorlopig heet het Marionet, een knipoog naar Puppeteer, de bibliotheek die de kern van het project vormt.

Het idee is om webinhoud in realtime te animeren en te beheren, en daarbij ten volle te benutten wat het web te bieden heeft op het vlak van interactiviteit, verhaal en communicatie. In het verlengde van mijn vorige projecten wordt een Marionet-project opgebouwd op een tijdlijn en ingedeeld in hoofdstukken en scènes, elk met hun eigen parameters en gedrag.

Het project steunt momenteel op Electron (zoals WhatsApp, VS Code, Discord, Figma…), Puppeteer, Vue.js en Claude (Anthropic).